Team 9

Ah joh, ah joh, ah, joh, wanneer schrijf jij nou eens een stukje voor het clubblad. Al een aantal jaren hoor ik deze smeekbede van mijn aangetrouwde familie, geen echte familie dus, regelmatig op verjaar- en of andere dagen. Nou kan ik een druk baasje zijn. Soms, maar niet altijd. En altijd komt er wel wat tussen. Dan weer moet ik de afwas doen, stofzuigen, dan weer de pionnen van het Ganzenbord van een nieuwe laag verf voorzien. Zo heb ik niet lang geleden de dominostenen opnieuw witte stippen gegeven en de sjoelstenen glad geschuurd en in de was gezet. Moet ook gebeuren, want ik ben naast een druk ook een ambitieus baasje. Alles moet perfect zijn.

Mijn schoonfamilie overigens heten allemaal Schoonderbeek van achteren. Ken je ze? Je hebt er bij Xerxes veel van. Te veel eigenlijk. Er kan geen avond voorbij gaan of ze zijn aanwezig. Leuk, maar vermoeiend, als je thuis moet spelen.

Toen mijn broertje, Jan Bink en ik naar Xerxes kwamen, werden we ingedeeld als het 7e team. Dat is al lang geleden. Wat vliegt de tijd. Ver beneden onze stand vonden wij het 7e, maar ja, je wilt niet gelijk met ruzie beginnen. De mensen van Xerxes leken ons toen heel aardig.

Hoewel we inmiddels al weer een aantal jaren bij Xerxes spelen, wil ik met veel plezier ons team even voorstellen. Jan den Hollander is de jongste en in lengte kleinste van de broertjes. Briljante voetballer met een fabelachtige techniek. Hij is de uitgesproken aanvoerder van het team en heeft nog immer dat gedrevene in zijn spel, dat hem onderscheidt van de anderen. Zijn zwakste punt is tegelijk zijn sterkste punt, hij kan namelijk tegen zijn verlies. Kenmerkend zijn de loopings om zijn as, razendsnel geslagen en het voortdurend wegvegen van de transpiratie van voorhoofd en beslagen bril. Zijn haargrens begint iets te wijken. Probeert niet alle wedstrijden mee te doen. Is bang om zijn gemiddelde omlaag te halen. Heeft twee scheten van kinderen, die op niveau een leuke bal kunnen trappen bij EDS. Talenten in de dop. Hij kan verder aardig vissen, maar niet pokeren. Hij verschilt duidelijk in haargrens met Wim, ook een den Hollander. Wim is de slimste van het team. Een serieuze man. Wim was als voetballer een terriër. Inzet en loopvermogen dus. Heeft tafeltennis gestudeerd in Delft. Daar werkt hij op de TH en heeft van zijn werk zijn hobby gemaakt of omgekeerd. Hij speelt nog niet zo lang bij Xerxes. Zijn talent is nog niet ontdekt. Schande. Laatst speelt hij de sterren van de hemel, het was volle maan, wint de 1e tegen de sterkste op het gemak en overrompelt in de 2e een overmoedige en snelle jeugdspeler. Vol spanning kijken zijn broers uit naar de derde en laatste wedstrijd. Zal hij voor de eerste keer alle partijen winnen? Als een jonge god en hinde maakt hij zich op voor de laatste partij. Hij stapt van de tribune af en gaat dwars door zijn eigen enkel heen. Ondersteund door familie en met een zak met ijsklontjes op de gekwetste enkel kijkt hij de wedstrijd uit. Klojo. Wim kan overigens niet vissen. Geen familie, ik herhaal geen familie, is Jan Bink of lange Jan. Hij brengt net als kleine Jan zijn dagen door bij de dienst Openbaar Onderwijs. Een ambtenaar dus en dat is goed aan zijn spel te merken. Hij bromt en slaat alles terug met een batje van de Hema. Een tip voor de wedstrijdleiding: zijn verplicht zwarte kant is eigenlijk donkerblauw. Dynamisch, snel en speels staat hij achter de tafel. Een genot om naar te kijken. Jan Bink kan, net als kleine Jan, wel aardig vissen. Hij gaat gebukt onder de last, dat hij alle visweekenden moet organiseren. Neemt altijd een fles jenever mee als ie gaat vissen. Rare man. Hij snurkt net zo als hij praat. Klaverjassen vindt hij moeilijk. Hij kan ook niet voetballen. Later zal ik jullie wel eens vertellen hoe het is om met hem te dubbelen. Het vierde lid heet Cees den Hollander. Ondanks zijn jaren, die hem achtervolgen, is hij de snelste van het team. Tips en trucs zijn hem vreemd. Hij wisselt houterige forehands af met dito backhands. Zielig om te zien. Wat een talent. Met een glimlach, kniebanden en krukken speelt hij in op het medelijden van de tegenstanders. Die trappen daar verbaasd in en vragen zich na afloop gefrustreerd af waarom ze van zo iemand hebben kunnen verliezen. Hij heeft samen met Johan Cruijff het totaalvoetbal uitgevonden. Cees kan ook goed vissen en altijd voorzien van de nieuwste snufjes op visgebied.

Zo, nu hebben jullie een eerste indruk van het inmiddels 9e team. Ja, je leest het goed. Na een aantal jaren voortdurend de sterren van de hemel gespeeld te hebben, is het loon een steeds lagere indeling als team. We worden links en rechts ingehaald door kwalitatief mindere teams. Ene Hans, niet toevallig weer een Schoonderbeek, gaat na 25 jaar weer competitie spelen en, wat denk je, ja hoor, hij gaat met een ontslagen voetbaltrainer en nog een vrindje die er weinig van kan, maar wel aardig is, in het 7e spelen! Rara, hoe kan dat. Een blunder van de wedstrijdindeler? Vriendjespolitiek?

Vorige week vraagt iemand achter de bar, Joost mag weten wie, of we mee willen doen met het veteranentoernooi van Xerxes. "Hoe oud moet je daar voor zijn?", vraag ik hem. "Nou, uhh, ja, uhh, ik denk geloof ik een jaar of 35", zegt de barman. "En wie doen er dan zoal mee?", vraag ik door, want ik kan heel vasthoudend zijn. Hij noemt een groot aantal spelers en speelsters, die in de kracht van hun leven zijn, de meesten zijn rond de 40 of net daarboven. Ik reageer dan ook naar de barman :"Dat is geen veteranentoernooi. Dat is een jeugdtoernooi!"

In de aanloop naar de voorjaarscompetitie 2001 heeft ons team weer veel aan conditietraining gedaan. We hebben ons zelfs een weekend teruggetrokken in een trainingskamp, een laagtestage in de Alexanderpolder op -7 meter. Iedere morgen vroeg op, 15 km. hardlopen, sneeuwballen gooien, veel krachttraining, houthakken en na afloop een koude douche, wakker worden, opstaan, enfin jullie kennen zo'n trainingsopbouw wel. Ook op het mentale vlak zitten we dan niet stil. We peppen elkaar dan op tot een niveau, waarvan we zelf niet hadden gedacht, dat we dat konden halen. We klaverjassen, vissen, internetten, noem maar op.

Bij de eerste trainingsavonden van Xerxes staan we meestal vooraan en gaan tot diep in de nacht door. Lekker gevoel na afloop van een training, als je heel diep bent gegaan. Soms vergeten we ons batje. Geeft niet. Ook dat moet kunnen. We tippen dit team bij de eerste zes.

KC

??

Voor vragen of opmerkingen e-mail naar ttc@xs4all.nl