OP DE GRENS VAN HET JAAR VAN DE DRAAK EN HET JAAR VAN DE SLANG

Ik dacht nog: "Laat mij maar tellen, want Theo moet de volgende partij spelen". Ik moet denken aan anderen overlaten. Het begon zo onschuldig die partij tussen John en George. Een vriendelijk "prettige wedstrijd" en een normale 1e game, die door George werd gewonnen. In de loop van de 2e game kreeg ik het gevoel, dat de partij ging "hangen". Het gevoel, dat je soms ook achter een pc hebt, als het aanraken van knoppen niet leidt tot enige actie van de kant van de pc. Het zal zo'n 5-7 voor George geweest zijn, toen John in de gaten had, dat George teveel terug bracht, John te weinig raak sloeg en deze speelwijze John noodlottig zou worden. John ging dus ook maar verdedigen. Het duurde telkens zo lang voordat er een punt gescoord werd, dat ik als scheidsrechter er voor spek en bonen bij zat. Ik kon alles wat zich in de zaal afspeelde nauwkeurig volgen. Maar dat gaat ook gauw vervelen. Ik maakte al naar Theo het afgesproken "boek"-gebaar tijdens partijen van George. Die had echter niets te lezen bij zich. Gelukkig bood Eugène mij de Volkskrant uit de verte aan. Ik reageerde enthousiast. Uit zijn reactie begreep ik echter dat het als grap bedoeld was. Met weidse gebaren probeerde ik hem duidelijk te maken, dat het van mijn kant serieus bedoeld was. Schoorvoetend kwam hij de krant brengen. Probleem was dat hij even moest wachten totdat er een punt gescoord was. Daar zweefde de Volkskrant door de lucht. Gelukkig ik had wat te lezen. Het spel zat toch in een "loop" en het was wachten totdat de monteur er bijkwam. Toen George iets te ver achter kwam maakte hij snel een einde aan de 2e game. Zijn conditie is ook niet oneindig. Het verdedigende spel beheerst John beter dan ik dacht en de partij ging zo lang duren, dat ik vreesde voor het einde van de avond. In de vorige competitie hadden George en ik al eens een snood plan beraamd om tegen TOG de partij van George tegen Hans Nicolai zolang te laten duren, dat het licht voor het einde van de wedstrijd uit zou gaan tijdens de 8e partij of zo en de laatste 3 punten voor ons zouden zijn. Toen we het plan uit wilden voeren ontbrak er één ding: Hans Nicolai. Maar goed, nu was het John, die het snode plan had en wij zouden het slachtoffer gaan worden. Voor aanvang van de 3e game leek het mij verstandig om de heren te wijzen op het feit, dat ik de tijdregel toe zou gaan passen als het zover kwam. John maakte mij duidelijk, dat ik dan wel de netto tijd moest klokken. Nu heb ik altijd een stopwatch op mijn horloge, dus dat was het probleem niet, maar tegelijk tellen en klokken valt niet mee. Het is ongelooflijk hoe langzaam de tijd gaat als je alleen de tijd klokt, dat de bal in het spel is. Ik dacht dat we bij 7-7 of zoiets met de tijdregel zouden gaan beginnen. De stand was 16-10 voor John en we waren denk ik bruto al zo'n 20 tot 25 minuten onderweg. Gelukkig weinig lets. Ik dacht laat maar waaien het zal zo wel afgelopen zijn. Nou dat viel tegen: netto duurde het toch nog ruim 20 (precies 21:27.8) minuten. Wat niet tegenviel was de uitslag. Hoewel we niets gaven voor de kansen van George wist hij toch nog terug te komen tot 20-20 mede dankzij enkele bewonderenswaardige aanvalsslagen van John, die hun doel echter jammerlijk (voor hem) misten. Cool maakte George de partij uit met 22-20. Na ruim een uur spelen was het een slagveld. George had kramp, John had bloeddoorlopen ogen van (kennelijk) vermoeidheid en mijn ogen bleven maar heen en weer gaan. Hierna moesten we op 2 tafels verder, maar John probeerde dat toch zoveel mogelijk af te houden. Zijn misnoegen over het deurbeleid van NN (na 24.00 uur geen sporters meer) stak hij niet onder stoelen of banken. Ik vrees dat het bij de return een meerdaagse wedstrijd wordt. Wel heb ik met George afgesproken, dat hij de laatste partij tegen John speelt. Kunnen Theo en ik vast naar huis en de volgende ochtend lezen we de afloop wel op de site van Xerxes. O ja, we wonnen na 2-2 en 5-2 met 7-3. Theo verloor beide enkels en moet voortaan op krukken door het leven. George en ik verloren ieder 1 dubbel. Toch mochten we aan het eind van de avond op de foto bij John.

Hans Buit (Hans de Wit zei het al: daar valt weer eens een verslag van te maken!) ??

Voor vragen of opmerkingen e-mail naar ttc@xs4all.nl